david byrne-ing down the house

gister naar david byrne gaan kijken in de elizabeth zaal in antwerpen.
het was fantastisch.
ik ben al een talking heads fan van mijn 15e jaar maar had ze (of byrne solo) nog nooit live gezien.
het waren fucking dure kaarten maar achteraf elke cent waard!

Byrne speelde de avond nummers van zijn brian eno collaboraties.

dat wil zeggen die laatste plaat: everything that happens will happen today.(=ethwht)

die ouwe sample gekke geluidjes plaat: my life in the bush of ghosts (=mlitbog)

maar ook de talking heads platen begin jaren 80
more songs about buildings and food (=msabaf)
fear of music (=fom)
en
remain in light (=ril)


na wat puzzeltijd heb ik de setlist denk ik juist:

1. Strange Overtones (ethwht)
2. I Zimbra (fom)
3. One Fine Day (ethwht)
4. Help Me Somebody (mlitbog)
5. Houses In Motion (ril)
6. My Big Nurse (ethwht)
7. My Big Hands (Fall Through The Cracks)
8. Heaven (fom)
9. Home (ethwht)
10. Life Is Long (ethwht)
11. Crosseyed And Painless (ril)
12. Born Under Punches (ril)
13. Once In A Lifetime (ril)
14. Life During Wartime (fom)
15. I Feel My Stuff (ethwht)

1. Take Me To The River (msabaf)
2. The Great Curve (ril)

1. Air (fom)
2. Burning Down The House

1. Everything That Happens (ethwht)

het klonk echt heel goed samen.
3 toegiften.
hoewel de muziekstijlen van de platen echt varieert, klonk het optreden als een geheel.
burning down the house staat op speaking in tongues en daar had eno niks mee te maken, maar ik en de rest van het publiek was toch zeer blij dat het gespeeld werd.
dat nummer my big hands komt van een plaat genaamd the catherine wheel die byrne met eno maakte voor een theater productie.

muzikaal was het fantastisch.
en visueel was het ook super.
simpel maar heel gaaf.
vanaf het 2e nummer kwamen er 3 dansers mee op het podium.
aanvankelijk ging mijn artwank detector loeien maar snel bleek het echt wel te kloppen.
de dansjes, de belichting, iedereen in het wit gekleed en de muziek.
het was 1 kloppend geheel.
ook byrne zelf was in vorm.
hij heeft niets aan charisma verloren.
zijn bewegingen en gitaar en zangspel deed me regelmatig terug denken aan mijn stop making sense vhs die ik ongeveer 10 miljard keer heb bekeken.

heb dan tijdens de toegiften wat foto's proberen maken met mijn gsm:

ja dat trekt dus echt op geen hol.
je kunt nog net wel zien dat ze allemaal bij burning down the house een tutu aan hadden.

wat foto's gevonden op het net van andere shows.
het zag er dus eigenlijk ongeveer zo uit:




ja.
het was echt super.
ook thomas die mee was, was onder de indruk.

hier nog wat dingen die ik op you tube vond van andere shows van deze tour.
zijn natuurlijk amateur beelden.
maar je krijgt wel een indruk.
hier een stukkie crosseyed and painless:

tenslotte een van mijn favoriete talking heads nummers houses in motion.
toen ze dit speelden kreeg ik letterlijk kippevel.

GODVERDOMME WAT IS DAT GOED.

het mag duidelijk zijn,
dit optreden was voor mij zeer speciaal en memorabel.
david byrne, het is en blijft een held!