Come to the dark side...

Na al dat opruimgeweld en al dat weggegooi
werd het hoog tijd om bij wijze van beloning
nog eens een totaal nutteloze aankoop te doen.
Dus ik naar de mannetjes winkel.
Op het eerste zicht hadden ze niets leuks.
Of toch niet iets wat ik nog niet heb.
(damn ik heb een hoop van die rommel)
Ik sta met een David Bowie uit Labyrinth in me handen
klaar om die een beetje onbevredigt aan te schaffen.
Toen bleek dat die winkel een tweede verdieping heeft.
Dit was de derde keer dat ik daar was
en nu pas had ik die trap gezien.
En het is maar een klein winkeltje.

En daar stond ie.
De Darth Vader die ik al een tijdje wou hebben.
Een mooie grote versie van onze favoriete astma patient.
Op Ebay nog niet gevonden.
In geen enkele winkel al tegen gekomen.
En hier hadden ze er 3!
NEE, ik heb er maar 1 gekocht.

Inderdaad.
Het juiste woord is: GRAAF!

Toen ik met mijn super geile nieuwe Darthje aant spelen was
realiseerde ik me dat ik best veel Darth Vader poppetjes heb.
En omdat ik een ongegeneerde mongolide nerd ben, heb ik die
allemaal bij elkaar gezocht en heb deze foto gemaakt:



17 Darth Vaders.
Dat is best veel.
Dat is misschien wel iets TE veel.
Hoewel...
Er zijn altijd mensen die erger zijn dan mij!
Hier, hier en vooral hier!

Eh.
Ik weet het, dat praat mijn gedrag niet goed.
Ok dit was mijn laatste Darth Vader.
Ik ga afkicken.

...


Heb ik al verteld van die Yoda die ik gekocht heb?
(daarover volgende keer meer)

nieuw t-shirt 21

check: exploding dog (al een top naam natuurlijk)

hele leuke website met coole tekeningen waarvoor je zelf inspiratie kunt leveren...

plus: rode robots (need i say more?)

SUCCES!

Han, Joost en Bart.
Succes vanavond.
En dat de beste ook daadwerkelijk mag winnen!

Nu ga ik verder de P-magazine lezen...

uit de schatkamer:

Een ander voordeel van het hele opruimgebeuren

(naast een proper huis en sex) is dat ik vanalles terug vind.

Voornamelijk onwaarschijnlijke rommel.

Nutteloze shit waarvan ik ooit dacht dat het iets was.

Veels te lang bewaard gebleven Flauwekul

Maar ook:

Dingen waarvan ik vergeten was dat ik het had.

Dingen waarvan ik wist dat ik het had

maar geen idee waar het lag.

Hier even rap twee van die dingen.

2 gesigneerde boekjes.

Ik ben geen handtekeningen jager.

Alles behalve.

Maar deze twee zijn voor mij wel bijzonder.

De eerste was in 1999 (was ik vergeten maar het staat erop)

Ik was flyers aan het ronddelen voor een 80s fuif in Leuven

die we daar organiseerden,

toen ik voorbij een stripwinkel liep

en zag dat de tekenaar van het geniale Fokke en Sukke

daar aan het signeren was.

Die kon ik niet laten lopen.

Das duidelijk.

Toen het mijn beurt was, vroeg die kerel : voor wie?

En ik antwoord: eh voor Fokke.

Dat kon niet anders dan het begin van een kort maar leuk

gesprekje worden.

Daar heb ik dit gesigneerde boekje met deze pagina aan over gehouden:

De andere is iets verder terug in de tijd: 1995.

Dat was een van de weinige keren dat ik

met een bek vol tanden, geen woord kon uitbrengen.

Een memorabele dag.

Geen cynische snauw, geen slap gelul.

Stilte.

Ja, daar had je bij willen zijn he?

Freek de Jonge trad op in Brussel.

Dat is en was toen zeker 1 van mijn grootste helden.

Na de geniale voorstelling (Ik denk Het Luik)

signeerde de Jonge in de foyer zijn boeken.

Ik als fan had alle boeken al.

Dus kocht er een dubbel.

Ja, je moet wel.

Dat was de eerste keer dat ik iets dubbel kocht.

(It all went downhill from there)

Het was mijn favoriete boek: het damestasje.

Na 10 minuten aanschuiven stond ik dan met mijn

tweede damestasje in de hand, oog in oog met mijn held.

De man die mijn interesse in comedy heeft opgewekt.

De man die cabaret zoals we dat nu kennen eigenlijk

gewoon bedacht heeft.

De man die ik op 31 december 1988 op tv zag

en heel hard om moest lachen en tot op vandaag

vind ik "De Ontlading" 1 van de briljantste dingen ooit.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan.

Goed ik sta dus oog in oog met deze man.

Ik kan alles zeggen en vragen wat ik wil.

En er komt nix.

Geen reet.

Nada.

Ik kan geen woord uitbrengen.

Mijn hoofd is leeg.

Ik sta gewoon voor lul.

Ik kijk em aan en met alle mogelijke moeite

stamel ik: voor Fokke.

En dat staat in me boekje.

Tot zover mijn legendarische ontmoeting met Freek de Jonge.

Kerel zal ook wel gedacht hebben: wat een mongool.

Precies blij dat em zijn eigen naam nog wist...

Ach ja.

Ik heb er toch een gesigneerd boekje aan over gehouden:

Right, tot zover.

Die 2 boekjes staan dus nu weer op de juiste plaats.

Nu die duizenden andere boeken/cd's/dvd's nog.

Ik werk rustig verder...

Ik leef nog!

Echt waar.
Alles ok.
Binnenkort terug meer gezeik.
Was effe uitgezeikt.
Maar heb nu weer zeikinspiratie.
Tot zeiks.

SORTEREN

In het kader van de grote opruimwoede.

Project 42: COMICS.

Tja.

Ik heb een hoop comics.

Hier probeer ik een deel uit te zoeken.

Ik weet niet precies waar ik ze moet steken.

Ze liggen nu soort bij soort.

Let ook op het looppad in het midden.

Ik heb echt geen idee waar ik ze moet zetten.

Kan het toch moeilijk zo laten liggen?

Dat is weer typisch.

Ik begin ergens aan en dan...

fuck it.

Ik zal morgen wel zien waar ik ze zet.

Ik heb toch een mooi looppad.

De enige buitenlander die met veel plezier het land wordt binnen gehaald.

Als er iets gebeurd in Antwerpen is dat altijd in mijn straat.
Wielrenwedstrijden, rubensmarkten,
alle vormen van stoeten en optochten.
Dat kan behoorlijk kut zijn want het loopt hiet dan te vol mensen.
Je kunt geen kant op.
Straten zijn afgezet en een overdosis bejaarden en kinderen.

Gisteren kwam Sinterklaas hier weer aan.
Meestal mis ik die flauwekul
omdat ik dan nog met een kater in bed lig.
Maar gister was ik er juist uit.
Dus kon ik het vanuit mijn raam allemaal goed volgen.
Het was een heel spektakel.
Hier een gezellige foto reportage:

















Geile vaandelzwaaisters.

En hier komt ie:
Een spaanse turk genaamd Jan Decleir.
Te beroerd om zelf op een paard te zitten.
En zelfs geen nep neger die de koets bestuurt.




































Ja er was veel volk.
En die wilden allemaal een handtekening van Jan Decleir.
















De onbereden schimmel.
(klinkt als een zieke hoer zonder werk)
Met Pieter Embrechts die de spaanse paardenfluisteraar speelt.

Toen heb ik de TV aangezet want het is altijd leuk
om als er iets in je straat gebeurd dat live op TV te volgen.
Je ziet het dan toch beter dan vannuit je raam.
Is ook minder koud.

Hier, een van de kapiteins is niemand minder dan Adriaan!
Juist vader maar nu al weer met een gek baardje op TV.
Samen met Tom Van Dyck hebben ze de boot van Turkije
(De echte woonplaats van Sinterklaas maar dat zeggen we niet
tegen kinderen want anders worden ze later geen rascist)
via spanje naar Antwerpen gevaren.
Daar heb je zeker 2 kapiteins voor nodig.













Even uit het raam gekeken om mijn maat te zien.
En hij zag mij ook!
Of zwaaiden ze naar dat kind 2 ramen naast mij?


















Terug naar de TV
want de grote markt kan ik vannuit mijn raam niet zien.
Daar was er nog een inspirerende toespraak van die
kinderlokker. Wijze woorden over hoe het nu verder
moet met Belgie. Hebben de walen eigenlijk ook
Sinterklaas? Of krijgen die alleen Zwarte Piet?

Ik hoop dat er een hoop stoute kinderen met de roe behandeld worden en in de zak terug naar Spanje moeten. Kans is klein. Maar ik blijf hopen.

En dan volgende maand de aankomst van de Kerstman. Daar zie ik meer naar uit. Ik ben benieuwd hoe ze dat doen met die dwergen en rendieren. Een blanke zwart schilderen is simpel. Maar hoe maak je van een blanke man een dwerg? Zijn benen afhakken? Daar ga je niet snel vrijwilligers voor vinden. En wie speelt dan de Kerstman? Koen de Bouw? Moet haast wel, er zijn in Vlaanderen toch maar 2 acteurs. We zullen zien.

En dat allemaal om die kut kinderen zo op te voeden dat het allemaal verwende etterbakkige consumentjes worden. Net als ik. Fantastisch.

REQUIEM

Frank is dood.
We zagen het allemaal aankomen.
Ik wist het op voorhand.
Toch doet het pijn.
Frank is niet meer.
Ik zal hem missen.
Frank en ik hebben leuke tijden gehad.
Maar nu is het voorbij.


Sayonarra Frank.

Het ideale speelgoed voor kinderverkrachters!

Millions of Chinese-made toys called Aqua Dots or Bindeez have been pulled from shelves in North America and Australia after scientists found they contain a chemical that converts into the equivalent of a powerful “date rape” drug when ingested. Two children in the United States and three in Australia were hospitalized after swallowing the beads.

wintertijd

Mijn wekker in de slaapkamer staat nog altijd op zomertijd.
Gewoon omdat ik te lui ben.
Ja dat is wel een extreme vorm van luiheid.
Maar het helpt wel om sneller beter wakker te worden.
Elke dag gaat mijn gsm-wekker word ik half wakker,
kijk ik op mijn andere wekker.
Schrik ik: is het godverdomme al zo laat?
Realiseer ik: oh nee dat kut ding staat een uur voor.
Maar dan heb ik al zoveel denkwerk verricht dat
ik te wakker ben en weet dat ik best uit bed ga en
onder de douche spring.

Maar meestal draai ik me dan om en slaap rustig verder.
Totdat het inderdaad echt zo laat is.

nieuw t-shirt 20

The Dude: Nobody calls me Lebowski. You got the wrong guy. I'm the Dude, man.
Thug: Your name's Lebowski, Lebowski. Your wife is Bunny.
The Dude: My... my wi-, my wife, Bunny? Do you see a wedding ring on my finger? Does this place look like I'm fucking married? The toilet seat's up, man!

Thug: [holding up a bowling ball] What the fuck is this?
The Dude: Obviously you're not a golfer.

The Dude: It's like what Lenin said... you look for the person who will benefit, and, uh, uh...
Donny: I am the walrus.
The Dude: You know what I'm trying to say...
Walter Sobchak: That fucking bitch...
The Dude: Oh yeah!
Donny: I am the walrus.
Walter Sobchak: Shut the fuck up, Donny! V.I. Lenin. Vladimir Ilyich Ulyanov!
Donny: What the fuck is he talking about, Dude?

wat is het volgende? een sex-change?

Het klinkt ongeloofwaardig.
Ik geloof het zelf niet.
Maar het is echt aan het gebeuren.
Ik ben drastisch aan het opruimen.
OPRUIMEN!
Niet het verplaatsen van rommel.
Niet alles in een kast gooien en snel de kast dicht
om nooit meer open te doen.

Nee.
Echt opruimen.
Dingen weggooien.
Voor het eerst in de geschiedenis van mijn leven
is mijn appartement bijna met het woord netjes
te omschrijven.
HISTORISCH!

Ik ben er aan begonnen uit pure noodzaak.
Ik heb een redelijk ruim appartement maar zit
volgepakt met spullen. Alles lag vol.
Je kon nauwelijks door de zooi lopen.
Dat is omdat ik veel shit heb maar ook omdat
alles ligt waar ik het het laatst nodig had.
Kleren naast mijn bad. Boeken naast mijn bad.
Strips naast mijn bed. DVD's overal.
Het was te erg.
Ik had daar al last van toen ik nog op kot zat.
Iets minder ruimte en toch al veel rommel.
Studie genoten kwamen foto's trekken van
mijn kot. Een legendarische puinzooi.
Zelfs na meermaals waarschuwen waren
veel mensen die langs kwamen nog in shock!
Hoe kun jij hier leven, heb ik vaak moeten aanhoren.
Ik weet het.
Ik ben een smeerpijp.
En dus nu was ook dit appartement richting de legende
aan het gaan. (was daar al een paar keer ernstig dicht bij
in de buurt geweest ware het niet dat mijn ouders dan
kwamen helpen om de zaak weer leefbaar te maken)
(echt waar)(ik ben erg)
Dus...
Omdat ik toch al 10 jaar geen student meer ben.
Omdat ik ook wel eens iets makkelijk wil terugvinden.
Omdat ik door de ouderdom niet meer zo lenig ben om van
plaatsje tot plaatsje te huppellen zonder ergens vitaal op
te trappen.
Omdat mijn vriendin gewoon ronduit heeft gezegd dat ze niet
meer langs komt als het niet "properder" wordt.
(inderdaad die 3 andere redenen heb ik erbij verzonnen)
Ben ik begonnen met opruimen.

Dat viel niet mee.
Dat viel zelfs vies tegen.
Ik ben daar niet goed in.
Dingen weggooien is gewoon moeilijk.
Je weet nooit of je dat dingetje (waarvan je niet meer
helemaal zeker weet wat het is/was) nog nodig zou
kunnen hebben in de toekomst.
Tijdschriften zijn toch ook handig als naslagwerk.
Als je de verpakking van de actionfigures bewaard,
kun je ze toch nog verkopen.
Die VHS banden kunnen toch nog altijd van pas komen?
ETC.
DAT WAS TOEN!

Ik ben een nieuw mens.
Alles de deur uit!

Eh nee, das ook weer wat overdreven maar ik ben toch
redelijk goed bezig.
Het vervelende is dat, toen er 3 vuilniszakken
uit waren, het verschil nauwelijks te merken was.
Ik moest verder.
Ik heb toch 2 meter tijdschriften weg gedaan.
3 vuilniszakken met vhs banden.
1 meter boeken.
1 meter ouwe en lege en slechte en gebrande cd's
een bakje singles (vlaamse shit, ooit gekregen)
1 vuilniszak ouwe kleren (te klein, niet zwart,
nooit gedragen of gewoon versleten)
1,5 meter strips .
en vuilniszak na vuilniszak met gewoon rotzooi.
Rommel die ik in ongeveer 7 jaar verzameld heb en
nooit het verstand om het gewoon weg te smijten.
En mijn vriendin helpt.
Met schoonmaken maar ook als spiritueel leider.
Elke keer als ik een zwak moment krijg
en dat lelijke plastieke robotje toch wil houden
kijk ik haar aan en gooi het resoluut in de vuilbak.
Soms moet je hard zijn.

Het is nog niet klaar.
Denk niet dat dit ooit helemaal kaar zal zijn.
Maar het is echt al heel veel beter.
Je kunt gewoon vrij rondlopen zonder op spullen
te trappen. In de koelkast liggen geen X-files
(nieuwe levensvormen) meer.
En ik zie eindelijk na 10 jaar welke kleur mijn
bureaublad heeft.
Ik ben trots op mezelf.
Dat mag ook wel eens.
Ja, hoe raar het ook klinkt:
Een opgeruimde ruimte is goed voor je humeur!
Ik ben beter gezind.
Minder zin om mensen (kinderen, bejaarden)
op hun bek te slaan.
Ik ben een nieuw mens.
Hallelujah!

Goed tot zover dit te lange bericht.
Ik moet nu dringend even tegen de muren gaan schijten!

Duur, nutteloos en super mooi!

Afgelopen vrijdag heb ik via Alex vanuit London
mijn verjaardags kado van Tilja gehad.
Dat is bijna zo ingewikkeld als het klinkt.


Toen Tilja en ik in London waren liepen we daar tegen
een Animation Art Gallery.
Waar ze super mooie dingen hebben.
Originele tekeningen en ingekaderde animatie cellen.
Vooral die van de Star Wars: Clone Wars,
een steengoeie animatie reeks, staken mijn ogen uit.
Maar het geld was op
en die dingen zijn nogal aan de prijzige kant.
Tilja beloofde me er een voor mijn verjaardag.
Maar we zijn niet meer in London geraakt.
Nu was Alex toevallig in London vorige week
en toen ik hem belde was hij juist vlakbij die gallery.

Heb ik via de telefoon een tekening uitgekozen.
Niet simpel.
Maar hij heeft precies de juiste meegenomen.
Ik ben zo blij als een kind.
Dit is em.

Is dat alles?
Ja, dat is alles.
Een originele potlood tekening van Genndy Tartakovsky.
Ja die.

Ikvindemsuper.
Kga morgen een passe-partout en kader kopen.

Thanks Alex en Tilja!

Uw verbrande 666

Vorige donderdag foto's van Xander gemaakt.

Inderdaad, ik fotografeer nog uitsluitend beren en comedians.

Hier een paar gelukte resultaten:

nieuw t-shirt 20

PC?

WAT NOU, PC?

HAPPY BIRTHDAY SABRINA!

MONSTER MAGNET!

HOERA!

De nieuwe Cd van Monster Magnet is EINDELIJK uit!

We hebben er 3 jaar op moeten wachten en nu

steekt ie in mijn cd-speler.

4-WAY DIABLO

En de eerste indruk is een positieve!

KOPEN DIE HANDEL!

Nieuw T-shirt 19

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Mensen die mij een beetje kennen,
weten dat ik een hekel heb aan dieren.
ALLE DIEREN.
Behalve om op te eten hebben die dingen
in mijn ogen geen enkele functie.
Katten tolereer is soms,
maar na vijf minuten met zo'n beest te spelen
begin ik me dan toch altijd wel aftevragen
hoe zo'n beest smaakt
en of het echt zo moeilijk is een nekje om te draaien
en hoe je het dan moet klaarmaken.
(alles smaakt met een goede pepersaus)

Met andere woorden (huis)dieren vallen in de categorie:
kinderen, bejaarden en andere ongemakken.
Ik heb vooral een enorme hekel aan honden.
Domme, saaie, lompe, kakkende,
blaffende overbodige ongemakken.
Mensen hebben zo'n beest, in een stad,
moeten daarmee gaan wandelen
en dan hun stront opscheppen.
Dan ben je toch een mongool.
Ik raak men eigen stront niet eens aan.
Laat staan dat van een hond.
Gatverdamme.

Seinfeld heeeft daar een goei grap over:

On my block, a lot of people walk their dogs and I always see them walking along with their little poop bags. This, to me, is the lowest activity in human life. Following a dog with a little pooper scooper. Waiting for him to go so you can walk down the street with it in your bag. If aliens are watching this through telescopes, they’re going to think the dogs are the leaders of the planet. If you see two life forms, one of them is making a poop, the other one’s carrying it for him, who would you assume is in charge?


Het is toch ook zo.
Je loopt voor lul met zon kakzakje.
En die hond weet dat.
Volgende keer heeft ie diarree.
Mag jij het lekker oplikken.
Dat doe je toch zo graag?
Fucking dierenvriend?

Ik zweer plechtig dat ik ooit naar korea of vietnam ga.
Om hond te eten.
Jawel.
Absoluut.
In mijn gedachte kom ik dat restaurant binnen.
Zie ik een kooi met 12 puppies en net als met
kreeft kies ik er een uit en die ligt dan een halfuur
later lekker op mijn bord heerlijk gebakken.
Het water loopt me in de mond nu ik dit aant typen ben.
Echt waar.
Ik haat honden!

Maar net als met elke regel is er ook op deze
een uitzondering.
Een hond die ik niet dood wens.
Maar tolereer en zelfs een klein beetje graag heb.
Die hond heet Easy.
De hond van Joost en Hilde van Hyfte.
Na verschillende keren in de Ardennen met
hen en die hond te hebben gezeten,
hebben de hond en ik vrede gesloten.
Ect waar.
Als ik dat met een hond kan, is er nog hoop
voor de vlamingen en walen!

Easy is ook wel best een grote hond.
Eigenlijk is Easy een klein paard.
Een grijs metallic klein paard.
Ja hier komen de foto's:







































Hier is ze met Hilde:







































Wat hier gebeurde weet ik ook niet meer.
Maar het was minder pornografisch dan die foto
doet vermoeden.
Hilde is dus de vrouw van Joost en als dat al niet erg
genoeg is, ook mede eigenaar van de Eetfabriek.
Haar haar is trouwens een bewuste keuze (staat haar goed)
en ze is dus niet herstellende van chemo.

Right.

Nu als bewijs materiaal nog
2 foto's van mij met dat beest:



































Inderdaad.

Ik weet het.
Het is slecht voor mijn imago.
Maar het is echt een braaf beest.
Grappig en lief.
En ik denk enorm lekker met een bearnaisesaus.

joost mag het weten

Maandag leuke foto sessie met Joost Eetfabriek Van Hyfte gedaan.
Voor flyer/poster doeleinden.
Ben behoorlijk tevreden met het resultaat:



















Leuk he!
Ik heb daar maar een ding op te zeggen:

EXCUSES NIET AANVAARD!

nieuw t-shirt 18

Otto en Finn.

Gefeliciteerd Ad en Annelies met de geboorte van jullie tweeling.
RESPECT.

Veel plezier en succes met de
huilkakluierkotswakkerhoud maal 2!

GRAFDING IS NOG STEEDS NIET IN ORDE

COMPUTERS!

DOOD MOETEN ZE!
KAPOT!
IK HAAT ZE.

en moet dus dringend een nieuwe kopen...
deze is laten we zeggen
afgeschreven....

(had beter het raam eerst open gezet)

CRASH! COMPUTER NAAR DE KLOTE!

GODVERREDOMME!
GODGLOEIENDEKANKERVERWEKKENDETERINGHOMOFIELE
KINDERVERKRACHTENDEFOETUSNEUKENDEDROLLENLIKKENDE
ACHTERBAKSVISWIJFMOSSELPRIKKENDEGODVERGETEN
BEJAARDEHOERENLOPENDEKUTCOMPUTER!



















Ja, dat zal allemaal wel.
Vloeken wel of niet gezond. Who gives a shit.
Het is gewoon pure noodzaak.
Want ik heb GODVERDOMME een ABSOLUUT KUT-WEEKEND de rug.
Maandag tm Woensdag waren prima maar daarover later.

NU AFREAGEREN!
Mensen die problemen hebben met vuile woorden: FUCK YOU! MONGOLEN!
LEES DAN EEN BLOG VAN EEN
HEILIGERDANDEPAUSMAARSTIEKUM
KINDERNEUKENDEKUTPRIESTERMETAIDS!
IK
MOET
GEWOON
EFFE
ONTFUCKINGLADEN.

Ik zit zaterdag de hele fucking dag te werken
aan een nieuwe Kinky-strip en mijn belasting aangifte
Niet het leukste werk op een zaterdag-avond.
Om ongeveer 23 uur was het einde in zicht.
De belasting moest nog een uurtje sudderen
op een laag vuurtje en Kinky is ook
na een pijnlijke stilte in me kop toch tot een grap
gekomen. Op dat moment crasht dat kut ding.
GODVERDOMME. JA DAT IS ECHT ZWAAR KUT.
IK HAAT COMPUTERS! Ik ken geen hol van die dingen.
ZWART BEELD HAD IK. ALS IK DAT KUT DING AANZETTE:
ZWART BEELD. DAT DING ZEGT EIGENLIJK GEWOON FUCK YOU
TEGEN MIJ. Dan heb je toch zin om iemand of iets
(een huisdier of kind of zo) heel erg pijn te doen.
Die nacht heb ik me ingehouden en gewoon een fles VODKA leeg
gezopen.

De volgende morgen is Peter na een huilend telefoontje van mij
langs gekomen om dat ding (dat ik bijna in brand had gestoken)
te reanimeren. Dat heeft dan toch ook snel 4 a 5 uur geduurt.
Windows opnieuw instaleren. Al mijn programma's weg en een deel
van mijn files kapot. Belasting weer 4 uur terug in de tijd.
Heb ik bij Nathalie en Thomas in hun woonkamer mijn belasting
verder moeten doen. Terwijl er daar beneden Comedy gaande was.
Zat ik boven die kut boekhouding te doen. Das NIET leuk.

Dan ben ik zondag nacht gevlucht naar de ardennen.
Effe rust. Had ik nodig. Af en toe een kleine vloekbui.
Maar ok.

Vandaag (woensdag) dus weer achter dat ding gaan zitten.
De helft doet het nog steeds niet (geluid bijvoorbeeld).
Heb net 2 uur geworsteld met mijn scanner/printer.
Ben veel gegevens kwijt.
Ik was al mijn login en passwords kwijt.
GODVERDOMME DAT IS KLOTE!
Ik ben ONGELOGEN 3 JA DRIE UUR bezig geweest om van alle
sites (flickr/myspace/blog/porno) mijn login en passwords
terug te vinden. Ben je je eigen dingen aan het hacken.
Wat zou ik als pasword voor die site gedaan hebben?
Je voelt je een mongool! Alle mogelijkheden proberen
op een eigen site. Waarom doe ik bij alle sites iets anders?
Vanaf nu is mijn login voor alle sites hetzelfde:
Kinkydebeer en password: LIKMEREET.
Voila nu weten jullie het ook.

Ik ben ook al mijn e-mailadressen kwijt dus mensen
die mij denken te kennen stuur me een mailtje dan heb ik
je e-mailadres terug.

GODVERREDOMME WAT HAAT IK COMPUTERS.